او هم رفت و ما را با خاطرات اینگرید برگمن ، ویرجین مایو ، الیزابت تیلور و کلودیا کاردیناله و ... تنها گذاشت.

مگر می شود آلیشا هوبرمن (اینگرید برگمن در بدنام) را با صدایی غیر از صدای دوبله فارسی اش دوست داشت؟! مگر می توان جاودانه هایی همچون بهترین سالهای زندگی ما ، ناگهان تابستان گذشته ، طلسم شده و یوزپلنگ را تماشا کرد و هنر شگرف بانو را تحسین نکرد؟ مگر می توان چهره دلنشین و نگاه مهربان و نگران او را در «خانه خلوت» فراموش کرد؟مگر می توان «مادربزرگ» مهربانی که که برای «دزدان» اش هم مادری می کرد ، فراموش کرد؟

روحش قرین رحمت خداوند باد

سفرت به خیر اما

                تو و دوستی خدا را

گر از این کویر وحشت

                    به سلامتی گذشتی

            به شکوفه ها به باران

                                              برسان سلام ما را

نخستين منبع مدون تاريخ دوبله ايران با نام «سرگذشت دوبله ايران و صداهاي ماندگارش» به قلم «اکبر منانی» پيشکسوت دوبله منتشر شد. این کتاب به چگونگي، چرايي و زمان ورود دوبله به ايران مي پردازد. اين کتاب درباره سرگذشت دوبله ايران، آنونس فيلم، ترجمه فيلم، اسامي مترجمان، استوديوهاي دوبلاژ، استوديوها و دست اندرکاران، حواشي و متن دوبله ايران است. دوبله ويدئو و دوبله همزمان، هنر دوبله، اعتصاب سال  1355، اصطلاحات دوبله، بيوگرافي گويندگان فيلم، کلام آخر، نمايه گويندگان فيلم و آلبوم تصاوير از ديگر بخش هاي کتاب «سرگذشت دوبله ايران و صداهاي ماندگارش» هستند.

بر اساس اين گزارش، نگارش اين کتاب 17 سال به طول انجاميده و نشر دارينوش آن را در 544 صفحه و سه هزار نسخه منتشر کرده است.

به گزارش ايسنا ، این کتاب با متني از «فروغ فرخزاد» آغاز مي شود. در ادامه يادداشتي از «عطاالله کاملی» پيشکسوت فقيد دوبله که 11 خردادماه سال 87 درباره اين کتاب نوشته شده، به اين شرح آمده است؛ «درباره دوبله فيلم تاکنون کتابي به رشته تحرير درنيامده است. با توجه به اينکه دانشجويان هنر سينما و تئاتر و آنها که شيفته آشنايي با رشته هاي مختلف هنر هفتم هستند، نياز به آگاهي از کم و کيف اين رشته هنري دارند، اين کتاب تاليف شده است و مورد توجه بسياري از دوستداران سينما قرار خواهد گرفت. لازم مي دانم از تلاش و کوشش آقاي اکبر مناني هنرمند ارجمند دوبلاژ براي گردآوري و تنظيم مطالب اين کتاب ابراز خرسندي کرده و براي اين همکار گرانقدر آرزوي موفقيت و سرافرازي مي کنم.»

منبع : روزنامه اعتماد 

دیشب برنامه دو قدم مانده به صبح میهمان عزیزی داشت. منوچهر والی زاده دوستداشتنی با آن چهره شاد و جذابش که مثل صدایش همچنان جوان مانده. ماشالله بزنم به تخته عین قالی کرمان می ماند! دیشب روبروی فریدون جیرانی نشست و از وضع این روزهای دوبله گفت. از دستمزدهای پایین از شتاب در دوبله که نابود کننده کیفیت آن است. از سانسورهاي احمقانه و خيلي مسائل ديگر. با لحن صمیمی و بی شیله پیله اش مصاحبه را جذاب تر کرده بود. متلکی هم که به کیفیت سریال های کره ای زد هم خیلی معنی دار و به جا بود!

اما از چیزی که نگفت یا بهتر بگویم جیرانی درباره اش نپرسید خاطراتش از دوبله و چگونگی ورودش به آن بود. والی زاده یکی از علاقمندترین و دلسوزترین هنرمندان دوبله است و عشقی که او به هنرش دارد کمتر کسی بین همکارانش دارد. دلم می خواست بگوید که وقتی برای اولین بار علی کسمایی نقش اول فیلم «دختر بنفشه پوش» با بازی «مل فرر» را به او داد چه احساسی داشت؟ از اینکه «تونی کورتیس» که عاشقش بود را کس دیگری با بی میلی دوبله می کرد چه احساسی پیدا می کرد؟! دلم می خواست احساس واقعی اش را درباره دوبله تاسف بار این روزها بیان می کرد.

اما یک گلایه نجیبانه کرد که شاید کمتر بیننده ای به آن پی برده باشد. گلایه ای از زمانه! این که با وجود کارهای ماندگارش در دوبله چرا کمتر با کارهای خوبش بین مردم شناخته شده است؟ وقتی بخش هایی از کارهای دوبله او با گویندگی به جای بازیگرانی نظیر تام هنکس ، جان تراولتا و دیگران پخش شد ، در جایی به جیرانی گفت : " شما این همه آرتیست نشون دادید اون وقت به ما میگن لوک خوش شانس! "

بي صبرانه منتظر پخش نسخه دوبله فيلم "نجات سرباز رايان" با صداي او به جاي تام هنكس ، در شبكه ويدئويي هستم. جيراني از قول عباس مطمئن زاده (يكي از زحمتكشان دلسوز دوبله) مي گفت كه يكي از بهترين دوبله هاي سالهاي اخير است.

پی نوشت : امیدوارم « فرناز » عزیز هم برنامه دیشب را دیده باشد ، چون می دانم والی زاده را خیلی دوست دارد.